Jonge activisten aan het woord (1): NSV! en ALS

De barricades op tegen het kapitalisme of een straatmars voor de Vlaamse zaak? Links en rechts hebben totaal verschillende ideeën over de wereld. Maar een ding hebben ze gemeen: hun bereidheid om in actie te komen voor hun idealen. Ontmoet jonge activisten van Vlaanderen. Vandaag: Karl Peeters (26) van het Nationalistisch Studentenverbond en Mathias Smidt (25) van de Actieve Linkse Studenten.

Karl Peeters (26), NSV!
Vlaams-nationalistisch, traditionalistisch, conservatief

Radicaal? Ik ben heel radicaal in mijn denken, ja. Als ik ergens in geloof, dan blijf ik daar ook achter staan. Ik heb er geen problemen mee om standpunten in te nemen die niet politiek correct zijn. Natuurlijk kan ik me voorstellen dat sommige van onze acties bepaalde mensen kwetsen, maar dat is niet noodzakelijk slecht. Iedereen wordt gekwetst. Ik zal mensen niet persoonlijk aanvallen en ik kan op een persoonlijk niveau met hen meevoelen, maar dat verandert niets aan mijn ideeën over de maatschappij.

Wat doe je? Wij voeren bij NSV op verschillende manieren actie: via publicaties en magazines, met vorming voor onze leden, debatavonden, lezingen,… Maar we voeren ook actie op straat. Dat kunnen ludieke acties zijn of betogingen om problemen in de maatschappij aan te kaarten.

Wat is je uiteindelijke doel? Ik ben een Heel-Nederlander, dus mijn doel is een splitsing van België en een hereniging met de Nederlanden. Ik hoop op een volkse, soevereine staat met respect voor haar tradities, normen en waarden. Als deel van een goedwerkend Europa, dat als een blok kan optreden maar ook de soevereiniteit en eigenheid van haar volkeren respecteert.

Wel eens in de cel gezeten? We breken de regels waar nodig. Als we protest voeren, bijvoorbeeld bij een optreden van de koning, kunnen wij er praktisch zeker van zijn dat we in de cel belanden. Geloof me, ik heb mijn uren in de cel wel gedaan. Dat is natuurlijk niet leuk, maar soms is het de enige manier.

Heeft activisme zin? Het is natuurlijk altijd moeilijk te zeggen of we mensen kunnen overtuigen met onze acties, maar wat we er wel mee bereiken is media-aandacht. Wij komen niet in de media, tenzij met zulke dingen. We halen het nieuws dan misschien niet op een positieve manier, maar negatieve aandacht is ook aandacht. Trouwens, voor elke dergelijke actie hebben wij twintig lezingen georganiseerd, artikels gepubliceerd,... Maar daarmee haal je de media dus niet.

Is haat een deel van jullie voedingsbodem? Nee, haat is volgens mij geen volwaardige drijfveer. Wat we doen is niet uit haat voor andere tradities, mar uit liefde voor de onze. Misschien komen er wel mensen met haatgevoelens bij ons aankloppen, maar dat duurt nooit lang. Als zij niet evolueren naar een functioneel en rationeel denken, worden ze geen echte NSV’ers.

 

Mathias Smidt (25), Actieve Linkse Studenten, Antwerpen
Socialistisch en antikapitalistisch

Communistisch? Met die term moet je voorzichtig zijn. In het verleden is al gebleken dat dit geen reële staatsvorm is. Wij zijn eerder Marxistisch. Posters van Marx en rode vlaggen aan de muur thuis? Nee, maar ik heb wel een boekenkast met marxistische werken.

Wat is je grootste zorg? Er zijn veel grote problemen. Denk bijvoorbeeld aan het klimaat. Maar ik denk dat al die problemen terug te brengen zijn tot hoe de maatschappij werkt. Er is een toplaag die alle macht in handen heeft en die zijn eigen belangen nastreeft. Dat is wat het kapitalisme is.

Wat doe je? Dat is uiteenlopend. Van petities om te voorkomen dat extreemrechtse sprekers op de universiteit worden toegelaten tot betogingen tegen de verhoging van het inschrijvingsgeld.

Wel eens in de cel gezeten voor je idealen? Zo’n 3 jaar geleden hebben wij in samenwerking met de Vredesbeweging het NAVO-hoofdkantoor in Brussel bestormd. Daarvoor moet je wel eerst over drie lagen prikkeldraad, geen gewone maar van die scheermesjesprikkeldraad. Ik ben aan het tweede hek geraakt, maar heb wel iemand over het prikkeldraad kunnen helpen. Toen ben ik gepakt door de politie en heb ik een paar uur in de cel doorgebracht. Of zoiets zin heeft? De actie zelf verandert natuurlijk niks. Maar het is wel belangrijk om bewustzijn te creëren over het feit dat de NAVO een oorlogsmachine is.

Zijn activisten niet gewoon provocateurs die niet echt iets bijdragen aan de samenleving? Veel rechten die we vandaag hebben, zijn bereikt door stelselmatig protest. Zonder activisme was algemeen stemrecht er bijvoorbeeld nooit gekomen.

© 2017 – StampMedia – Caspar Bovenlander en Philippe Mertens